Sana yazılmış bir sayfa

Ahmet ve Ayşe, alnı alnına

Ahmet & Ayşe

14 Haziran 2019 · Kadıköy, ilk kahve

Yağmurlu bir Cuma’da başladı. Kartı her dokundurduğunda, aynı hikâye yeniden açılır.

Seninle geçen her saniye

—

yıl

—

ay

—

gün

—

saat

—

dk

—

sn

Yıldönümümüze

14 Haziran — ilk kahvenin günü

—

gün

—

saat

—

dk

—

sn

Zaman çizelgemiz

Küçük duraklar, tek bir yol.

  1. Haziran 2019

    İlk kahve

    Kadıköy’de yağmur camlara vururken. ‘Bir çay daha?’ cümlesi, ömrümün en güzel sorusu oldu.

    İlk kahve masası

  2. Eylül 2020

    İlk yolculuk

    Kapadokya’da güneş doğmadan kalktık. Konuşmadan da anlaştığımızı o sabah öğrendim.

    Yolculuk penceresi

  3. Mart 2022

    Ortak ev

    İki kutu kitap, bir saksı ve ‘burası bizim’ dediğimiz ilk akşam yemeği. Ev, seninle ev oldu.

    Evimizin köşesi

  4. Ağustos 2024

    Evet

    Boğaz’ın karşısında, kimse yokken. Cevap zaten belliydi; yine de kalbim yerinden çıktı.

    El ele

  5. Bugün

    Hâlâ buradayız

    Aynı kahkaha, yeni bir sayfa. Bu site bitsin diye değil; her dokunuşta baştan başlasın diye.

Seni sevme nedenlerim

On madde yetmez. Yine de başlıyorum.

  1. 1.

    Sabahları kahveyi benden önce hatırladığın için

  2. 2.

    Kötü şakalarıma gülmeyi bırakmadığın için

  3. 3.

    Yolda yürürken içgüdüyle elimden tuttuğun için

  4. 4.

    Sessizliğimi de doldurabildiğin için

  5. 5.

    Anneme ‘yenge’ demeden önceki o utangaç gülüşün için

  6. 6.

    Haritalarda kaybolmayı birlikte göze aldığımız için

  7. 7.

    Yorgunken bile ‘nasılsın’ diye sorduğun için

  8. 8.

    Kötü günümü film gecesine çevirdiğin için

  9. 9.

    Gelecek planlarını ‘ben’ değil ‘biz’ diye kurduğun için

  10. 10.

    Bu kartı okurken hâlâ gülümseyeceğini bildiğim için

Cebindeki karttan, sana

Sevgilim,

Yıllar geçse de seninle aynı masaya oturmak, hâlâ en sevdiğim yer. Bu sayfa bir vitrin değil; her dokunuşta yeniden söylemek istediğim cümle. Yağmur yağsa da, kahve soğusa da — ben buradayım.

Sonsuza dek, Ahmet